17 Ekim 2010 Pazar

bildiğim tek şey hiçbir şey bilmediğimdir

evet bunu farkettim ben, gerçi farkedeli çoook zaman oluyor ama şu sıralar daha bi sert vuruyor yüzüme yüzüme. elime bir makale alıyorum, adam problemi simpson yöntemi ile çözmüş, o ne be diyorum aratıyorum bin küsür makale çıkıyor, başka bir makale alıyorum bilmem ne yöntemi diyor, onu aratıyorum o da aynı şekilde. sonra neyse okuyayım diyorum, anlamıyorum.

bu böyle sürüp gidiyor, sonra bir makale alıyorum tamamı ile anlıyorum mutlu oluyorum, ardından başka makale geliyor yine çözümü anlamıyorum abstractını okuyorum, sadece okumuş oluyorum. ve benim günlerim böyle geçiyor. sıkılıyorum. bunalıyorum ve dahi bu gerçekle inatla yüzleşiyorum.

bugün ben apaçi olmak istiyorum dedim, bana güldüler ama ben gerçekten apaçi olmak istiyorum. apaçi milli marşı ile delicesine dans etmek, dertsiz tasasız yaşamak istiyorum. dretzner kimmiş, bu yöntemleri nasıl kullanmış diye dert etmektense, arkadaşlarımla dışarı çıktığımda bu yöntem nasılmış diye düşünmek yerine mahallenin güzel kızına yavşamak istiyorum. yılbaşında taksime gidip sap sap takılmak, manitamın tüm dünyam olmasını istiyorum.

şimdi düşündüm de, apaçi olmak istemiyorum, çok sıkıcı hayatınız varmış olm.

1 yorum:

  1. akademik hayat seni de mi yuttu tulkas. bu nasıl bir haleti ruhiye:):) çok eğlenceli olur bence apaçi bir profösör ol sen. telefonuna o apaçi müziini melodi yaparak işe başlayabilirsin mesela;);)

    YanıtlaSil